Rok 2012 - rokiem


Janusza Korczaka - 100. rocznica założenia przez niego sierocińca
70. rocznica śmierci


Józefa Ignacego Kraszewskiego - 200. rocznica urodzin

Pisarz Południowego Podlasia i Lubelszczyzny

 

horizontal rule

 

Janusz Korczak (właściwe Henryk Goldszmit) urodził się 22 lipca 1878 lub 1879 roku. Pedagog, pisarz, działacz społeczny, lekarz. Współzałożyciel (1912r.) żydowskiego Domu Sierot w Warszawie (współkierował nim wraz ze Stefanią Wilczyńską do 1942 roku); w 1919 współzałożyciel sierocińca "Nasz Dom" dla dzieci polskich. Stworzył własny system wychowania, w którym to systemie najważniejsze było kształtowanie odpowiedzialności i pobudzenie do aktywności społecznej (służyła temu m.in. działalność samorządu oraz gazetka wydawana przez dzieci). Korczak zwracał uwagę na osobowość wychowawcy i jego serdeczny stosunek do wychowanków. Domagał się szacunku dla praw dziecka. Wykładał w Wolnej Wszechnicy Polskiej oraz Państwowym Instytucie Pedagogiki Specjalnej; prowadził pogadanki radiowe, współpracował z pismami: "W słońcu", "Szkoła Specjalna", w latach 1926-39 prowadził "Mały Przegląd" - pismo redagowane wraz z dziećmi. Zginął (5 sierpnia lub 6 sierpnia 1942 roku) w obozie hitlerowskim w Treblince, dokąd wyjechał dobrowolnie, towarzysząc swoim wychowankom, wywiezionym 5 sierpnia 1942 roku z warszawskiego getta. Napisał m.in.: Jak kochać dziecko (1920r.), Prawo dziecka do szacunku (1929r.), Prawidła życia (1930r.), Pedagogika żartobliwa (1930r.). Jest też autorem książek dla dzieci, m.in.: Król Maciuś Pierwszy (1922r.), Król Maciuś na bezludnej wyspie (1923r.), Bankructwo małego Dżeka (1924r.).


Z wnioskiem do Komisji Kultury o ustanowienie roku 2012 Rokiem Janusza Korczaka wystąpił Rzecznik Praw Dziecka Marek Michalak.

 

horizontal rule

 

Józef Ignacy Kraszewski (pseud. Bogdan Bolesławita) urodził się 28 lipca 1812 roku w Warszawie. Pisarz, historyk, działacz polityczny oraz publicysta. W 1830 roku uczestniczył w spisku przed powstaniem w Wilnie, za co był więziony (1831-32). W 1863 roku osiadł w Dreźnie, gdzie rozwijał działalność przeciw zaborcom, w latach 1883-85 więziony w Moabicie i Magdeburgu za współpracę z wojskowym wywiadem francuskim. Od 1872 r. członek Akademii Umiejętności, w 1882 r. współzałożyciel Macierzy Polskiej. Niezwykle bogaty dorobek pisarski Kraszewskiego zawiera powieści społeczno - obyczajowe i ludowe, m.in.: Ulana (1843), Chata za wsią (t. 1-3, 1854-55), historyczne: Zygmuntowskie czasy (1846), Hrabina Cosel (1874), Stara Baśń (1875), Saskie ostatki (wyd. 1889), szkice i studia literackie, prace historyczne (Polska w czasie trzech rozbiorów t. 1-3, 1872-75), edycje źródeł historycznych i pamiętników. Powieści ludowe (t. 1-2, wyd. 1955), Cykl powieści historycznych (t. 1-29, wyd. 1958-63), Dzieła: Powieści obyczajowe (wyd. od 1959), Poezje wybrane (wyd. 1988). Zmarł 19 marca 1887 r. w Genewie, został pochowany 18 kwietnia w krypcie zasłużonych na Skałce w Krakowie.


Z ideą, żeby 2012 rok był Rokiem Józefa Ignacego Kraszewskiego, wystąpili posłowie Polskiego Stronnictwa Ludowego.